Si tu curiosidad te ha traído hasta aquí, déjame decirte que no me llamo Paula, aunque tu podrás llamarme así.
Soy escort desde hace 3 años. Me considero una profesional del sexo de pago.
¡Disfruta de este rincón!
Este espacio no pretende otra cosa, que ser el descanso a través de la palabra escrita de quién suscribe.
Paula.
PaulaVip.
De profesión…escort. Yo misma.
La nuestra es una profesión, u oficio, (como a una amiga mía le gusta llamarlo), que por motivos obvios nos obliga a mentir a las personas que más cerca están de nosotros.
Así pues, son las que más amamos, queremos y respetamos. Obvio que les mintamos. ¿Paradójico verdad?
Pocas personas, o ninguna, en nuestro entorno, tales como padres, herman@s, hij@s, amig@s, entenderían cómo y por qué somos profesionales del sexo de pago.
Y el mentir, nos lleva a una soledad establecida, a tener que quedarse para una misma, las sensaciones, los días tristes, los tragos amargos.
Hay que enjugarse las lágrimas, hacer de tripas corazón, empujar garganta abajo ese gemido lastimero que precede a un llanto quedo y hondo. Profundo y lastimero por lo verdadero del dolor que lo ocasiona.
Y seguimos.
Seguimos porque tomamos decisiones en nuestras vidas que de un modo u otro te marcan el camino.
Seguimos porque somos luchadoras.
Seguimos porque somos independientes, y (casi) siempre sabemos lo que queremos.
Seguimos porque debemos.
Porque no todo es malo en esta profesión.
La suerte, la bendita o maldita suerte, ésa que puede echarte a perder la vida o darte un empujón, según le dé.
Porque ella es caprichosa y cruel. Maldita y generosa.
La suerte, la buena suerte, que en gran parte deberá ser trabajada por la escort cada día, te hace encontrar grandes personas en el entorno.
Me considero afortunada de contar con buenos amig@s, amig@s de verdad, que si te ven mal, lloran contigo. Y siempre, siempre, te echan una mano.
Y no hago diferencias entre sexos, porque ahí han estado algunos de mis compañeros de juego, y algunas de mis compañeras más queridas.
Y siempre hay alguna persona especial, ésa que hace que todo se sobrelleve mejor.
Ésa, a la cual quieres proteger no contándole que tuviste un mal día, y que sin embargo…lo sabe. Y te mira. Con ojos grandes, expresivos, tiernos, dulces.
Te mira. Y lo sabe. Gracias por estar ahí. Mil gracias por seguir aquí.
Ni millones de palabras surgidas del corazón, podrán nunca agradecerte tus atenciones, tus consejos, tu paciencia infinita.
Lo sé…Yo también te quiero!!!
Y a esa persona, sea pareja ó un amig@, no debemos dejar de cuidarla y atenderla, porque en muchas ocasiones, será nuestro puntal, nuestro guía. Nuestro norte.
Paula
PD: Si deseas colaborar en el Blog te lo agradezco de antemano. Para ello puedes escribirme a: paulavipbcn@hotmail.com
.jpg)









Paula, un beso.
Pues claro, eso que comentas es algo que me gusta de ti.
Hay muchísimas mas cosas, pero prefiero decírtelas al oído, cara a cara. Lo sé, lo sé, la edad también agrava la coquetería.
Para el “amigo” POPEYE:
Mi querida abuela que en paz descanse, siempre decía que el BURRO jamás ve su cola de paja. A buen entendedor pocas palabras bastan.
Aprovecho para decirle en todas las casa cuecen habas y en la tuya quizás calderas. NO juzgues y NO serás juzgado.
Un cordial saludo de este humilde FIEL ADMIRADOR de Paula.
PD: Un hombre sin información es un hombre sin OPINIÓN.
sos la mejor de todas la verdad que te pasaste de la raya eso es geñal besitos chauuuuuuuuuu!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
No entiendo español, utilizando un software para escribir esto, es bueno leer un blog por una escolta femenina. No entiendo su dolor o su alegría.
Ayy querida cómo he disfrutado leyendo tu reportaje en El PERIODICO. Me ha motivado a buscar tu blog para felicitarte!! Enhorabona per lo valenta que ets!! M’agrada la seguretat que transmets, la teva convicció en la feina que realitzes.Has fet que una feina que no está ben vista per la societat en general (però que es la més requerida) sembli una feina com qualsevol altra.
Inclús m’ha fet obrir “la gana” de la curiositat… Cuida’t de les persones que et volen fer mal però gaudeix de les que t’estimen i et fan riure.
Per cert m’encanta la foto amb el vestit vermell…
Una abraçada i un petó sincer, de la Judith
Hola Paula, vaya por delante que respeto mucho tu profesion/oficio. Me dirijo a ti tan solo para decirte que despues de leer tus lamentos y malos momentos que pasas, has pasado y pasarás, pienso que si sigues ejerciendo es por el simple “ansia” del dinero facil, y no me negarás que una mujer inteligente como tu podría dedicarse a cualquier otro trabajo…pero claro, no vivirías a tan alto nivel. Así que sinceramente te digo, que no lamentes tanto tu “suerte”, mujeres que lo pasan mal las hay a patadas…pero no tienen tu fisico, ni tu estomago. Un saludo cordial.
Hola Paula…jo tampoc no em dic magnus. He llegit el reportatge del Periódico d´avui i he entrat a la teva pàgina web per curiositat……sincerament t´haig de felicitar per la teva valentia, inteligència i sobretot, professionalitat….i si t´hi guanyes bé la vida doncs encara millor, tú!
a10
Gràcies Judith, creo que es importante decirle al mundo que otra prostitución que no sale en los medios, existe. Que no tiene porque ser sórdida, ni sucia, ni fea.
Sólo hay que buscarse un hueco y perseverar y sobre todo, entender que todo trabajo realizado, merece el respeto de quien lo ejerce y de sus clientes.
Alex, nunca he vivido con un alto nivel, sólo he salido de un atolladero económico tremendo y he descubierto que el mundo del sexo de pago me gusta y me siento cómoda en él. Mis colegas de profesión me han enseñado mucho y mis compis son personas de carne y hueso con sentimientos y dudas, como cualquier otro ser humano.
El respeto, se demuestra respetando, no nombrándolo.
Magnus, qué bien que te haya gustado la entrevista. Fue larga, muy larga, hablamos de todo lo que se puede hablar y ambas dos, descubrimos que hay mucho de qué debatir y solucionar. Lo más importante es saber que queremos luchar por unos derechos que no tenemos y porque nuestro trabajo no sea menospreciado por razones morales.
Os mando muchos besos y os agradezco vuestra colaboración.
Gran estrevista la de EL PERODICO. He leído la primera pregunta. A partir de ahí solo me han interesado las respuestas. He descubierto la cara B de la prostitución. La cara B es la buena! Haces que lamente no ser tu cliente… tu amigo…
Ah! de “Gente corriente” nada…
Hola Paula, leí tu reportaje en el periódico y enseguida lo relacioné con una historia que aparece en un libro que leí recientemente. Se llama SUPERFREAKONOMICS, y aunque el nombre en principio no invita a comprarlo, te sugiero que le eches una ojeada al capítulo que habla de la prostitución de lujo y también la compara con la, digamos, prostitución convencional. Es rápido de leer y muy interesante, creo que te gustará. Un abrazo y suerte
De veritat nena has trencat un mirall i he vist el que tothom vol i ningú s’atreveig a dir. Ets un 10. Paraules plenes de sinceritat, i amb total normalitat. Potser t’admiro tant perqué jo casat, també paso per moments difícils, i m’agradaria acaronar-me amb tu, i trobar uns moments encara que curts, molt intensos i de recíproca estimació.
De moment guardaré el teu artícle amb la capseta de coses íntimes. M’agradará algún dia poguer trencar el gel
Gràcies Guapa!
Alu-cine, te doy las gracias por tus palabras. Lo verdaderamente importante, creo yo, es intentar que el mensaje no se desvirtúe y podamos seguir por el camino de la regularización más pronto que tarde. Bss y bss
Hola marc, hace algún tiempo oí hablar mucho de este libro y lo tengo en mi lista de pendientes, ahora viniendo recomendado, lo leeré con más atención si cabe. Saludos!
Kid, normalitat és el que impera en aquest i tots els treballs. Si no fuera de ese modo, acabaríamos todxs locos de atar, pero no hablo sólo de nuestro sector, si no de todos en general. Hay muchas personas en la industria del sexo de pago, muchas, muchísimas, y está claro que si queremos que se tenga por un trabajo normal, que lo es, debemos hablar sin tapujos y con la normalidad del día a día. Molts petonets!
Escribe ALEX:
“Hola Paula, vaya por delante que respeto mucho tu profesion/oficio.”
Pues menos mal, por que en mi opinión en el resto del post, no veo ese respeto por ninguna parte.
Particularmente puedo respetar esa profesion como cualquier otra. Por las que si siento un respeto, incluso en algunos casos cariño, es por las personas que la ejercen.
En mi vida de putero, no he conocido, ¡y mira que he conocido!, incluso en lo personal, a ninguna profesional que viva a “tan alto nivel”, más bien todo lo contrario. He conocido sus angustias para llegar a fin de mes. Sin duda habrá excepciones.
Las cuentas de la lechera que hacen algunos enteraos, desengañate Alex, son eso… cuentas de la lechera.
Con respeto.
Hola paula tambien soy una escorts, hay muchas personas que nos valoran como lo que somos damas de la vida horizontal que damos momentos de alegria a muchos hombres y mujeres por igual.
me ha gustado tu blog espero seguir visitandolo.
Hola Paula,te conozco de casualidad hace poco por los blogs de escorts que suelo leer,acabo de escuchar una coloquio sobre la prostitucion de lujo que hicistes en octubre del año pasado en Madrid en Madrid y no puedo estar mas de acuerdo contigo,yo soy consumidor de la prostitucion desde hace 3 años,y de lujo medio año,yo hasta los 35 años no mojé,como se suele decir,yo soy un chico de 37 muy timido desde siempre,con mucha inseguridad y con miedo a la gente,de aqui viene mi aficcion por la prostitucion, porque uno no es de piedra y tambien tengo ganas,para mi,como dices tu tambien,sois psicologas,porque también me deshaogo contando mis miedos y soledad,el sentirme solo,el preguntarme porque mis amigos de barrio de infancia,mis primos y hermanos,se han casado,tienen hijos y yo,tengo 37,tengo un sueldo de m…. y tengo que vivir con mis padres,por esto mismo el año pasado pase por una pequeña depresion que aunque no la tengo,gracias a un psicologo y familia y amigos sali de este bache,aunque todavia tengo momentos de bajon cuando estoy solo,me gustaria conocerte y ver tu cara porque me ha gustado tu historia,pero yo esta tarifa no la puedo pagar,yo lo maximo que me puedo permitir son 150.Un beso Paula.
He escuchado tu coloquio de Madrid en youtube,y suelo escribir comentario en el blog de una escort de Bcn¿has salido por la tele,lo mismo que has hecho por el periodico o en la radio?eres una mujer muy valiente,espero leer algun dia tu libro.
Sobre lo de salir en tv…quizá pronto pueda daros una noticia.
Un besazo José María
Gracias por tu comentario,y lo de verte en la tele lo digo para ponerte cara,porque tu historia me ha impresionado un poco,y ya te digo que escuche tu coloquio de Madrid,del año pasado en Youtube,me pareces una mujer muy valiente,yo siempre he defendido a vuestra profesión,como te digo muchas también sois como psicologas,muchos clientes también buscamos cariño y hablar con alguien,no soy mucho de leer pero me dan ganas de leer tu libro.
Un béso
Acabo de comprar tu libro en el enlace de tu pagina,espero que me guste,ya te contare algo
José María Celemín Mari, te puedo decir que yo llevo ahorrando un año y me pienso pegar un fin de semana con la señora Paula, en vez de irme de viaje. En el ahorro está el secreto
No te digo que no Moog,porque la curiosidad la tengo,yo tengo un sueldo de m,y tambien tienes razon al menos que estoy sin pareja y vivo con mis padres,me permito el lujo de hacer un viaje al año,y cada 3 meses tengo visita con una escort o voy a masajes eroticos que tambien me gustan,no descarto la idea de ver a Paula aunque solo sea una hora,un fin de semana me parece inaccesible,pero si tu lo vas a hacer,ya contaras.
Estoy como loco por ver su libro, que he comprado
Paula como te dije,compre tu libro en el enlace que tienes en tu blog,no soy de leer muchos libros,me habre leido enteros como mucho dos o tres,pero como te dije,me impacto las entrevistas en la radio y me gusto el discurso que contastes en Madrid,apoyando a tus compañeras,en YOUTUBE.
Hoy por fin tengo tu libro en mis manos,tengo ya ganas de empezarlo,me ha llegado hoy a casa,yo soy de pagar 150,alguna vez he pagado mas,como dice Moog ahorrando un poco,lo podre conseguir,espero antes de que acabe el año poder verte en persona y de paso tengo dedicado tu libro.
Me he perdido varias ocasiones hoy en tu blog, y solo decirte que me he sentido un poco menos sola. Gracias.
Groupie, espero que te hayas encontrado. Bienvenida!
Hayer vi la pelicula de Callejeros,ya vi la entrevista que te hicieron
Gracias Paula por seguir nuestro blog.
Un fuerte abrazo¡¡¡¡
P.Vip, yo quisiera unos consejos sexuales, pero no se donde publicarlos, tal vez en tu e-mail?
Hola preciosa , nada ha sido igual desde el momento que te conocí , y sé que lo sabes .
Soy escort, independiente y sigo sin querer que nadie me salve de esta profesiòn ,
Pues como tú bien dices y cuando una se decide a trabajar y seguir unos principios ,” pues tambien se tienen ” aunque no quieran ver que los tenemos ;, nos gusta sentir que nuestros compañeros de juegos , sexo , de ratos de intimidad , son felices y nos sonrien con una caricia o una palabra amable .
Te leo desde siempre y te apoyaré en todo , y te amiro por que forfin alguien sale a dar la cara , por todas ” las prostitutas o putas ” como a ti y a mi nos gusta que nos llamen pues para que lo digan a nuesras espaldas mejor lo decimos nosotras; pero el ser puta es algo más que dar sexo , y por eso nos dicen escorts ,
Bueno no te canso solo decirte y corrovorarte mi respaldo por ahora pues , como sabes aún no puedo salir del aninimato , pero para lo que necesiteis una amiga y compañera de lucha por la regularizacion del colectivo , y para lo que este en mi mano , ,,,,, mil besazos yadelante compañera
Hola mi nombre de guerra es Victoria, y tod@ el que sabe de que va este mundo entiende a que me refiero…
Solo quiero decirte que me ha encantado tu blog y que seguire visitandolo, y animarte al mismo tiempo a seguir con todo lo que haces,porque a este colectivo, el nuestro le hace mucho bien.
Yo empiezo el proximo lunes a trabajar por mi cuenta, espero tener un poco de buena suerte, esa que a todas nos hace tanta falta en esta profesion…
Besos y suerte a todas, seguiremos en contacto…porque por el momento tampoco tengo intencion de retirarme
estoy contradictoria muchissimo…..buenas noches
Te felicito por tu blog , eres un ejemplo a seguir para todas las chicas o chicos que se dedican a esto , la calidad de tus contenido son notables y demuestras que tienes una sensibilidad especial y gran cultura. Felicidades
Javier Larrosa
CEO de http://www.loquo69.com
Hola Paula
Me ha gustado conocerte, la sinceridad con la que cuentas las cosas. Estoy contigo, en la vida, tengamos la profesión que tengamos, siempre aparecen personas estupendas que sin pedir nada a cambio nos ayudan. Enhorabuena por tener cerca a esas personas.
Saludos.
Hola Paula tengo 18 años y estoy saliendo con un apreja libeal unos años mayor, estudio en la universidad, tengo una buena presencia, me he planteado muchs veces trabajr en esto, me siento muy segura en sitios liberales y pienso porque no??? algun consejo?? donde voy , q puertas toco?? si me puedes guiar, quiza sea una experiencia quiza sea el trbajo de mi vida no se, creo que peudo compaginar los estudios y mi vida en genral , gracias por la atencion
Hola areee.
Pides consejo, yo te regalo mi expe, para lo que te sirva.
Después de correr mucho mundo y ver y sentir muchas cosas (algunas buenas otras no tanto), me he decidido por trabajar en un local en Barcelona.
Pago el alquiler de la habitación (por tiempo) y todo lo demás es para mi ( servicio, extras ect)
El trato es bueno, no he de buscar el cliente ( se ocupa Arizala) y además estoy protegida que para mi es algo muy importante. (tengo familia que depende de mi)
Pero mi consejo es que hagas lo que hagas y dónde lo hagas, NUNCA DEJES DE ESTUDIAR, ese va a ser tu mayor tesoro y antes de empezar piensalo al menos 15 minutos más.
Besos y mucha suerte.
Paula, gracias por existir.
hola paula te comprendo yo no soy escort pero soy una chica webcam hago show erotico yo siento lo mismo en esta profesion hay gente buena i gente que denigra a las mujeres por hacer esto asi que muy bien
saludos paula
Hola Paula acabo de descubrir tu blog buscando en google chicas con mi misma profesion y que razon tienes en lo de dices….
Hola, Paula. Llegué a tu blog por casualidad, buscando referencias sobre “Portrait of a Call Girl”, una peli que me ha servido como excusa para meter la patita en este mundo de los blogs. Y, con tu permiso, he decidido quedarme a seguirte
Unas reflexiones interesantísimas desde ese lado de la realidad que tu habitas. Mi más sincera enhorabuena.
Muy interesante blog. He llegado a ti siguiendo los pasos de Annie Haal. Un saludo.
PD: Bueno Mario Benedetti.
Adoro a las mujeres que por cobrar un dinero por un tiempo de sexo,se las vislumbra intelectuales,pensantes,inteligentes!!
Un saludo compañera!!